امامان بندگان خدا و مأمورين او هستند ، به امر او عمل مىكنند ، به طرف او دعوت مىنمايند و آن چه كه مىگويند از اوست ، نه از خودشان . پس آنان سرّ خدا هستند كه در اين جا به همان معناى دوم خواهد بود . معناى سوم ؛ مستقرّ خدا اگر سرّ را در « اختاركم لسرّه » به معناى سوم كه همان استقرار بود بگيريم و به « سرير » به اين مناسبت سرير گفته مىشود كه انسان روى آن استقرار دارد - خداوند متعال در اهل بيت عليهم السلام مستقر است و از آنان جدا نمىشود و آنان نيز از خداوند متعال جدا نمىشوند . اين معنا نيز شواهد فراوان دارد كه « هم مع اللَّه » ، « اللَّه معهم » ، « اللَّه عندهم » ، و در احاديث قدسى نيز آمده است كه خداوند متعال مىفرمايد : « أنا عند المنكسرة قلوبهم » . « 1 » مگر اين گونه نيست كه « قلب المؤمن عرش الرحمان » ؟ « 2 » اصلًا خداوند متعال چنين مقام و مرتبه‌اى را به آن‌هايى كه نزدش مقرّب هستند ، عنايت مىكند كه قرآن كريم مىفرمايد : « وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمْواتًا بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ » ؛ « 3 » گمان مبريد آنان كه در راه خدا كشته شده‌اند مرده‌اند ؛ بلكه آنان زنده‌اند و در نزد پروردگارشان روزى مىخورند .

--> ( 1 ) . منية المريد : 123 ، شرح الأسماء الحسنى : 1 / 146 ( 2 ) . بحار الأنوار : 55 / 39 ، ح 61 ، شرح الأسماء الحسنى : 1 / 34 ( 3 ) . سوره آل عمران ( 3 ) : آيه 169